Prowincjalny Ośrodek Duszpasterstwa Powołań

Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata. (Mt 28,19-20). 15 maja br., pod­czas Mszy św. od­pra­wio­nej w na­szym Wyż­szym Se­mi­na­rium Du­chow­nym, któ­rej prze­wod­ni­czył Jego Emi­nen­cja Ksiądz Ar­cy­bi­skup Sta­ni­sław Gą­dec­ki, czter­na­stu na­szych współ­bra­ci przy­ję­ło z rąk Księ­dza Ar­cy­bi­sku­pa Sa­kra­ment Ka­płań­stwa. Za­rów­no dla ca­łe­go Ko­ścio­ła, jak i dla nas – pal­lo­ty­nów – jest to wiel­ka ra­dość, chwi­la w któ­rej uro­czy­ście śpie­wa­my Bogu Te Deum, dzię­ku­jąc Mu za dar ich po­wo­ła­nia.

Nowo wy­świę­ce­ni ka­pła­ni z Pro­win­cji Chry­stu­sa Kró­la:

* ks. Błażej Benisz SAC

* ks. Rafał Czekalewski SAC

* ks. Dominik Kaczmarek SAC

* ks. Przemysław Krakowczyk SAC

* ks. Grzegorz Kurp SAC

* ks. Slavomir Peklansky SAC

* ks. Krystian Piotrowski SAC

* ks. Mirosław Rowicki SAC

* ks. Michał Siennicki SAC

* ks. Radoslav Varga SAC

* ks. Grzegorz Wiktor SAC

Nowo wy­świę­ce­ni ka­pła­ni z Zwia­sto­wa­nia Pań­skie­go:

* ks. Łukasz Kluska SAC

* ks. Grzegorz Łysek SAC

* ks. Aleksander Suszyński SAC

Ksiądz Ar­cy­bi­skup pod­czas swo­jej ho­mi­lii pod­kre­ślił, że chwi­la świę­ceń ka­płań­skich to ra­dość dla nas wszyst­kich: ro­dzi­ców, ka­pła­nów, przy­ja­ciół, ale i dla sa­me­go Za­ło­ży­cie­la, św. Win­cen­te­go Pal­lot­tie­go. Ten szcze­gól­ny mo­ment zwra­ca uwa­gę na trzy sfe­ry po­wo­ła­nia Ka­pła­na: po­wo­ła­nie kró­lew­skie, pro­roc­kie i ka­płań­skie. Pierw­sze, któ­re­go sym­bo­lem jest ser­ce, ob­da­rza czło­wie­ka po­wo­ła­ne­go umie­jęt­no­ścią roz­róż­nia­nia do­bra i zła. Dru­gie, któ­re sym­bo­li­zu­ją usta, pod­kre­śla wa­gę gło­sze­nia Bo­że­go Sło­wa. To wła­śnie gło­sze­nie Ewan­ge­lii – Do­brej No­wi­ny – ma wieść prym w dzia­ła­niu pre­zbi­te­ra, tak by każ­dy o Bogu usły­szał i ku Nie­mu zwró­cił swe ser­ce.

I wresz­cie trze­cie, wy­ra­ża się w spra­wo­wa­niu Sa­kra­men­tów, a zwłasz­cza w Eu­cha­ry­stii i Sa­kra­men­cie Po­jed­na­nia. Mo­cą, któ­rą Apo­sto­ło­wie otrzy­ma­li od Chry­stu­sa, a ci prze­ka­za­li Ją da­lej, neo­pre­zbi­te­rzy bę­dą oczysz­czać ludz­kie su­mie­nia, pod­no­sić z upad­ków. To zaś po­cią­ga za so­bą cał­ko­wi­te za­an­ga­żo­wa­nie czło­wie­ka, któ­ry po­szedł za gło­sem Je­zu­sa.

Na ko­niec swo­jej ho­mi­lii, Ksiądz Ar­cy­bi­skup zwró­cił się w mo­dli­twie do Boga, pro­sząc by na­peł­nił nowo wy­świę­co­nych ka­pła­nów Du­chem Świę­tym, aby wier­nie gło­si­li Chry­stu­sa.

War­to tu jesz­cze wspo­mnieć o sło­wach Wyż­sze­go Prze­ło­żo­ne­go Pro­win­cji Chry­stu­sa Kró­la, Księ­dza Jó­ze­fa La­sa­ka SAC, któ­ry po­wie­dział, że po­wo­ła­nie to nie­zwy­kły dar, a ka­płań­stwo to szcze­gól­ny prze­jaw mi­ło­ści Boga do czło­wie­ka i Jego pra­gnie­nia, by go zba­wić. Ksiądz Pro­win­cjał zwró­cił uwa­gę, że nowi ka­pła­ni, zo­sta­ną po­sła­ni do lu­dzi za­gu­bio­nych i po­trze­bu­ją­cych, do świa­ta, po to aby oży­wiać wia­rę i roz­pa­lać mi­łość – w myśl cha­ry­zma­tu pa­lo­tyń­skie­go.

To wszyst­ko zaś nie mo­gło­by się speł­nić, gdy­by nie wy­cho­wa­nie, po­moc i mo­dli­twa – ro­dzi­ców, księ­ży, przy­ja­ciół…

Ksiądz Pro­win­cjał na­wią­zu­jąc do słów Pa­pie­ża, Be­ne­dyk­ta XVI po­wie­dział: nie pod­daj­cie się lę­ko­wi w ob­li­czu trud­no­ści czy wąt­pli­wo­ści! Miej­cie za­ufa­nie do Boga i idź­cie za Je­zu­sem z wier­no­ścią, a sta­nie­cie się świad­ka­mi ra­do­ści, któ­ra wy­pły­wa z bli­skie­go zjed­no­cze­nia ze Zba­wi­cie­lem.

Niech więc ra­dość z po­wo­du na­szych Bra­ci Ka­pła­nów trwa w na­szych ser­cach, a my otocz­my ich na­szą mo­dli­twą!